Wielu doświadczonych hodowców marihuany prowadzi zabieg nazywany treningiem. Dzięki niemu hodowcy są w stanie osiągnąć znacznie większe plony z jednej rośliny, lepiej zagospodarować teren uprawy, uchronić roślinę przed patogenami i poprawić żywotność rośliny. Hodowcy stosują różne techniki treningu, które różnią się od siebie efektami i trudnością w prowadzeniu. Źle zastosowany trening może przynieść wiele strat. Czym właściwie jest trening konopi i jak powinno się go wykonać?

Czym jest trening marihuany?

Marihuana wzrasta pionowo przez hormony nazywane auksynami. Hormony te skoncentrowane są w górnej części rośliny. Dzięki treningowi można kontrolować, w którym miejscu zbiera się ten hormon. Zabieg ten pozwala na zwiększenie liczby szczytów.

Trening marihuany podzielić można na trening wysokiego stresu i trening niskiego stresu. Oba z tych sposobów różnią się od siebie poziomem trudności i stopniem ingerencji w roślinę.

  • LST (Low Stress Training), czyli trening niskiego stresu, to metoda używana (wykorzystywana??? do zwiększenia ilości topów przez roślinę, przy wykorzystaniu najmniejszej możliwej ilości stresu. Trening ten polega zazwyczaj na podwiązywaniu części rośliny i delikatne ich odchylanie. Metoda ta jest bezpieczniejsza, ale daje mniejsze efekty.
  • HTS (High Stress Training), czyli trening wysokiego stresu, to metoda używana do zwiększenia ilości topów przez roślinę przy wykorzystaniu jak największej możliwej ilości stresu. Trening ten polega zazwyczaj na łamaniu części rośliny. Metoda ta niesie ze sobą duże ryzyko, jednak przynosi dobre efekty.

Dlaczego warto prowadzić trening marihuany?

Trening marihuany jest niezwykle ważnym elementem w procesie uprawy marihuany i pozwala na znaczne powiększenie plonów z jednej rośliny, jednak wielu początkujących growerów pomija ten proces.

Rośliny, na których nie przeprowadziło się treningu, naturalnie rosną w górę, a nie wszerz. Dobrze wykonany trening posiada wiele zalet min.:

  • lepszy dostęp do światła – oświetlenie dociera do wszystkich kwiatów,
  • zwiększa się ilość kwiatostanów,
  • mniejsze ryzyko wystąpienia patogenów,
  • poprawa żywotności roślin,
  • lepsze wykorzystanie powierzchni uprawy.

Doświadczeni growerzy zalecają stosowanie treningu konopi nawet przez początkujących hodowców. Dla nich wskazane będzie wykonanie treningu LST, który jest bardzo prosty i niesie małe ryzyko uszkodzenia roślin.

Podwiązywanie krzaków konopi LST - HST

Co to jest trening niskiego stresu (LST) i na czym polega?

Trening LST inaczej nazywany jest treningiem niskiego stresu. Ta forma treningu doceniona została przez początkujących hodowców. Trening LST jest bardzo bezpieczny w prowadzeniu i nie naraża roślin na uszkodzenia.

Trening niskiego stresu polega na zgięciu rośliny pod kątem 90°, a następnie podwiązywaniu rozwijającej się rośliny jak najbliżej podłoża i rozchylaniu rozgałęzień, do których docierać będzie światło. Dzięki temu zabiegowi niższe rozgałęzienia będą rozwijać się znacznie szybciej i powstaną nowe szczyty. Po treningu LST roślina będzie niższa, jednak znacznie szersza, co pożądane jest przez wielu doświadczonych growerów. Trening ten można prowadzić w uprawie indoor i outdoor.

Do przeprowadzenia treningu LST wystarczy jedynie wytrzymały sznurek, drut itp. Należy unikać cienkich żyłek i nici, ponieważ mogą uszkodzić roślinę.

Jak prowadzić trening LST?

Trening LST należy rozpocząć, kiedy roślina posiada od 2 do 4 pięter liści. Trening rozpoczynamy od delikatnego zgięcia rośliny pod kątem 90° i przywiązaniu głównego szczytu blisko ziemi, jednak należy zrobić to delikatnie, aby nie uszkodzić łodygi. Dzięki temu światło będzie docierało do niższych rozgałęzień, które wkrótce staną się głównymi szczytami. Należy zwrócić szczególną uwagę na sposób wiązania, ponieważ roślina będzie „wstawać”. Najlepszą metodą jest wiązanie rośliny tuż przy doniczce, co zniweluje ryzyko powrotu rośliny do naturalnej pozycji.

Trening LST - przywiązywanie konopi do ziemi

Po upływie kilku dni zauważyć można będzie nowe, rozwijające się szczyty. Podczas wzrostu należy zwrócić uwagę na to, czy roślina nie powraca do swojego naturalnego kształtu. Jeżeli roślina zaczyna się „prostować”, należy ponownie ją podwiązać.

Podwiązywanie szczytów i odrostów marihuany

Jeżeli młode szczyty są już wystarczająco rozwinięte, można powtórzyć proces podwiązywania. Nowe młode szczyty należy podwiązywać bardzo delikatnie, aby nie dopuścić do uszkodzeń łodyg. Należy podwiązywać je tak, aby zapewnić dobry dostęp światła młodym szczytom znajdującym się na łodydze.

Drugi i trzeci trening lst konopi indyjskich

Trening można prowadzić, aż do osiągnięcia pełnej dorosłości przez roślinę. Pozwoli to na lepszy wzrost kwiatów i uniknięcie rozwoju pleśni. Gdy dolne łodygi staną się wystarczająco twarde, można usunąć część wiązań i pozostawić jedynie te, które regulują kierunek wzrostu górnych łodyg.

Jak wyglądają konopie po treningu LST

Co to jest trening wysokiego stresu (HST)?

Trening wysokiego stresu to technika, która polega na okaleczaniu rośliny. Taki rodzaj treningu stosowany jest zazwyczaj przez doświadczonych hodowców w uprawie outdoor. Trening ten wymaga mniej wysiłku w porównaniu z treningiem LST, jednak istnieje większe ryzyko uszkodzenia rośliny i utraty zbiorów. Zastosowanie tego rodzaju treningu wydłuży fazę wzrostu rośliny, a efekty tego procesu będą bardzo zadowalające.

Celowe okaleczanie rośliny pozwala zwiększyć gęstość pąków, ilość produkowanej żywicy oraz ilość i wielkość kwiatów. Trening HST występuje w różnych odmianach i zaliczyć można do nich: topping, fimming i cropping. Każda z metod treningu HST różni się od siebie sposobem prowadzenia i stopniem trudności.

  • Topping zaliczany jest do jednej z metod treningu HST. Metoda ta polega na całkowitym obcięciu szczytu rośliny. Przez obcięcie szczytu usuwane są auksyny. Podcięta roślina zacznie wytwarzać nowe szczyty i zazwyczaj na miejscu starego pojawiają się dwa nowe. Topping jest bardzo prosty w wykonaniu, jednak wymaga dużego nakładu czasowego.
Trening HST topping - przycinanie szczytu konopi
  • Fimming lub potocznie zwany „Fuck i Missed” – to metoda przycinania części szczytów. Uważa się, że metoda ta została odkryta przypadkiem, gdy jeden z hodowców popełnił błąd podczas toppingu. Metoda ta polega na obcięciu około 75 – 80% części szczytu. Roślina zazwyczaj rozwija 4-6 nowych szczytów w miejscu cięcia. Jest bardzo efektywna, jednak przeprowadzona może być jedynie w fazie wegetatywnej, znacząco wpływa na wygląd rośliny i jest bardzo czasochłonna. Może być stosowana w hodowli indoor i outdoor.
Trening HST - Fimming - przycinanie szczytu konopi
  • Cropping jest bardzo popularną metodą treningu wśród amerykańskich growerów. Metoda ta polega na miażdzeniu i zginaniu łodyg. Trening ten może być prowadzony jedynie w okresie wegetatywnym rośliny. Podczas tego procesu dochodzi do uszkodzenia wewnętrznych rurek naczyniowych. Uszkodzona roślina rozpoczyna proces samoleczenia, gdzie w miejscu uszkodzenia powstaje blizna. Podczas procesu samoleczenia roślina wytwarza znacznie więcej substancji odżywczych, co skutkuje szybszym wzrostem rośliny i większymi kwiatami. Wykonanie jest proste, jednak istnieje duże ryzyko poważnego uszkodzenia rośliny. Cropping polecany jest głównie doświadczonym hodowcom. Może być stosowany w hodowli indoor i outdoor.
Cropping - trening HST - miażdżenie łodyg konopi

Jak prowadzić treningi HST?

Trening HST różni się w zależności od metody wybranej przez hodowcę. Znanych jest kilka metod prowadzenia treningu wysokiego stresu i zaliczyć można do nich: topping, cropping i fimming. Jak przeprowadzić każdy z tych treningów?

Topping to metoda, która nie powinna być stosowana w trenowaniu odmian automatycznych, ponieważ ogranicza to rozwój rośliny. Polega na całkowitym usunięciu młodego szczytu. Podcinanie należy wykonać, kiedy roślina znajduje się jeszcze w stanie wegetatywnym, a młode szczyty mają około 2-5 cm. Szczyty należy przycinać czystymi nożyczkami lub skalpelem. Brudne narzędzia mogą doprowadzić do rozwoju pleśni, a w konsekwencji utraty rośliny. Podczas cięcia rośliny należy używać rękawiczek lateksowych, aby żadne drobnoustroje nie przedostały się na roślinę.

W miejscu wycięcia szczytu, roślina wytworzy 2-4 nowych, które powinny pojawić się po kilku dniach. Topping najlepiej prowadzić do momentu wytworzenia przez roślinę pierwszych kwiatów. Dalsze prowadzenie toppingu może zahamować wzrost rośliny i znacząco zmniejszyć ilość plonów. Metoda ta jest bardzo czasochłonna i znacznie wydłuża czas wzrostu. Po wykonaniu toppingu zauważyć można kilkudniowe zahamowanie rozwoju.

Topping marihuany - jak wykonać i zrobić

Fimming to metoda pozwalająca znacznie zwiększyć ilość plonów z jednej rośliny, jednak nie powinna być stosowana w przypadku odmian automatycznych. Fimming bardzo przypomina topping, jednak jest o wiele mniej stresująca dla rośliny. Trening ten polega na ucięciu około 75 – 80% szczytu. Proces ten można przeprowadzić jedynie w okresie wegetacyjnym. Zabieg ten zmusza roślinę do wytworzenia nowych szczytów z pozostałości starego szczytu. Zazwyczaj roślina rozwija 4-6 nowych szczytów. Szczyty należy ucinać czystymi nożyczkami lub skalpelem, aby uniknąć przedostania się drobnoustrojów. Doświadczeni hodowcy polecają wykonywać fimming ręcznie, co w konsekwencji daje lepsze rezultaty. Przez urwanie części szczytu auksyny rozprowadzane są po roślinie, co skutkuje wytworzeniem nowych szczytów.

Fimming powinien być prowadzony jedynie do pojawienia się pierwszych kwiatów. Dalsze prowadzenie fimmingu może znacznie ograniczyć wzrost rośliny i ilość plonów. Metoda ta jest czasochłonna i bardzo wpływa na wygląd rośliny, jednak po jej przeprowadzeniu nie występuje zahamowanie wzrostu rośliny.

Fimming marihuany - jak zrobić

Cropping jest jedną z najbezpieczniejszych i mało inwazyjną metodą treningu HST. Metoda ta może być wykorzystywana do odmian automatycznych, jednak doświadczeni growerzy odradzają prowadzenie na nich tego treningu. Proces ten polega na uszkodzeniu łodygi, bez jej łamania. Łodygę uszkadza się około 15-20 cm od szczytu, co przekierowuje większość składników do innych części rośliny i wymusza na niej proces samoleczenia. Po upływie kilku dni zmiażdżony obszar stanie się twardszy, a roślina wytworzy zrogowaciałą narośl, a część powyżej uszkodzenia będzie rosła szybciej i da wyższy plon. Proces ten prowadzi się ręcznie, jednak warto korzystać z rękawiczek lateksowych, aby ochronić roślinę przed patogenami.

Metoda ta może być łączona z treningiem LST i prowadzona nawet podczas kwitnienia rośliny. Trening ten nie jest czasochłonny i nie wywołuje zahamowania wzrostu rośliny.

Cropping - łamanie łodyg konopi stres HST

Porady, wady i zalety treningu konopi – LST i HST

Trening konopi może wydawać się bardzo skomplikowanym procesem, szczególnie dla początkujących growerów. Przygotowaliśmy dla was kilka porad, które mogą okazać się pomocne w prowadzeniu treningu waszych roślin.

  • Dbaj o czystość podczas treningu.
  • Używaj jedynie czystych narzędzi.
  • Korzystaj z rękawiczek lateksowych.
  • Unikaj cienkich żyłek i nitek do wiązania konopi. Cienkie nici i sznurki mogą uszkodzić roślinę.
  • Kontroluj żywotność rośliny. Trening może niekorzystnie wpływać na stan rośliny.
  • Pamiętaj o kontrolowaniu warunków uprawy podczas treningu.
  • Unikaj nadmiernego stresowania roślin. Trening należy wykonywać stopniowo.
  • Rośliny trenuj delikatnie. Zbytnie uszkodzenie roślin zahamuje ich wzrost.
  • Nie bój się popełniać błędów. Każdy hodowca je popełnia, to dzięki nim jesteśmy lepsi w uprawie konopi.
  • Korzystaj z poradników i opinii ekspertów.
  • Kontroluj wzrost rośliny. Trening można prowadzić jedynie do czasu pojawienia się pierwszych kwiatów.
  • Dostarczaj roślinie składników odżywczych. Roślina próbując naprawić szkody powstające po treningu będzie potrzebować substancji odżywczych.
  • Nie stosuj treningu HST do roślin kwitnących automatycznie.

Trening LST

Trening niskiego stresu polecany jest głównie początkującym growerom. Do zalet tej metody można zaliczyć: łatwość prowadzenia, niskie ryzyko uszkodzenia rośliny, niski stres rośliny, zwiększenie plonu, poprawę żywotności rośliny i lepszy wzrost. Do wad tej zalety można zaliczyć: dużą czasochłonność, mniejszy plon w porównaniu z innymi metodami i możliwość uszkodzenia rośliny podczas wiązania.

Trening HST

Trening wysokiego stresu polecany jest głownie doświadczonym growerom. Do zalet tej metody można zaliczyć: znaczne zwiększenie plonów, małe zaangażowanie hodowcy, niski nakład finansowy i łatwość prowadzenia. Do wad tego treningu można zaliczyć: duże ryzyko uszkodzenia rośliny, ryzyko utraty zbiorów, zahamowanie wzrostu rośliny i znaczny wpływ na wygląd rośliny.